Cees is in 1997 bij ons komen wonen, ze kwam als klein wurmpje bij ons in huis omdat wij iets wilden hebben om voor te zorgen. Cees voelde zich de grootste hond van de heeeellleee wereld en dat hebben we geweten. Cees was nergens bang voor, wat wel eens voor bijzondere situaties heeft gezorgd, dat we haar van een herder af moesten plukken. Daarnaast was Cees het ook niet altijd eens met de route die we met haar wilden wandelen, uiteindelijk trok ze haar eigen plan en wij konden er achteraan. Dat was Cees! Cees heeft het super fijn gehad met ons, en wij met haar. Lekker mee op vakantie naar Frankrijk, en gaten graven aan het strand, ... Cees ging altijd met ons mee, ze werd ook altijd zenuwachtig als wij de koffers beneden zetten, dan deden we haar maar alvast in de auto, dan wist ze tenminsten dat ze lekker meeging en dan was alles weer goed. Cees heeft de harten van iedereen gestolen. Eerst die van Raisa, haar opvoed moeder, waar ze altijd graag bovenop ging liggen en vervolgens mocht ze haar ervaringen weer overbrengen op Molly. Molly en Cees hadden het toch nog super gezellig met elkaar, al had Molly vreselijk veel ontzag voor kleine Cees. Cees heeft vanaf haar geboorte al veel kwaaltjes gehad, welke haar nu toch echt gingen opbreken, Cees had er niet veel zin meer in en de dierenarts had aangegeven dat ze pijn had, dezelfde dag hebben we de meest moeilijke beslissing moeten maken, en is onze lieve mooie Cees zachtjes in mijn armen ingeslapen. Nu is Cees weer thuis in een versierd potje, maar ze is in ieder geval weer waar ze zijn moet. Bij ons!
